| |
Over het Quinteto Tango Extremo: Hier vindt je recensies.
Line up:
Tanya Schaap - artistieke leiding
Luc van Gestel - contrabas
Anna Elis de Jong - piano
Hans van der Maas - accordeon
Ben van den Dungen - sopraansaxofoon
De nieuwste CD is uit en heet Una Cosa Diferente
Recensie n.a.v. optreden in de Regentenkamer te Den Haag:
De excellente bezetting van het Quinteto Tango Extremo heeft met de uitvoering van El silencio weer voor ontroering gezorgd onder de luisteraars van het concert op 13 februari. Het prachtige stuk is een compositie van Hilga, moeder van Tanya Schaap. Ben van den Dungen die bekend is met zijn bebop geluid, rock, funk, jazz en in de latin jazzformatie Nueva Manteca speelde hier zo subtiel op de sopraansaxofoon, zodat je bij dit stuk niet anders doet dan alleen luisteren en stil te zijn. Het Q T E speelde naast de composities die Piazzola in de 60'er jaren zelf in jazzclubs speelde van hem ook de vier jaargetijden. Verder ook eigen werk, arrangementen en stukken van Annelies de Jong, Braziliaanse tango, van het begin tot einde boeiend en ontroerend. De vijf musici die zo goed op elkaar ingespeeld zijn verdienen niet alleen een volle Regentenkamer maar ook een volle Philipszaal.
september 2003 - Mia Kesber
Cd recensie uit La Cadena (Tijdschrift voor Argentijnse tango) Recensent Cor Glorie
Alweer een nieuw tango orkest met alweer een cd vol composities van Astor Piazzolla, ben je geneigd te denken bij het zien van de overigens schitterend uitgevoerde cover van de cd El Silencio van het Quinteto Tango Extremo.
Maar mijn aanvankelijke scepsis verdween al snel na het beluisteren van de eerste nummers van deze formatie rond violiste Tanya Schaap. Na ongeveer twee jaar geleden als duo te zijn begonnen, heeft zij sinds een jaar een aantal gerenommeerde musici rond zich verzameld en het orkest tot een kwintet uitgebreid. De qua instrumentatie voor een tango kwintet "eigenwijze" bezetting bestaat uit eerder genoemde Tanya Schaap op viool, Ben van den Dungen op sopraansaxofoon, Hans van der Maas op accordeon, Anna Elis de Jong op piano en Luc van Gestel, oud bassist van Sexteto Canyengue op contrabas. De accordeon kan zich wat klankkleur betreft niet meten met de mogelijkheden van een bandoneón, maar voegt zich toch harmonieus tussen de andere instrumenten van het ensemble. Te meer omdat de meeste melodielijnen en solo's door de viool en sopraansax worden gespeeld.
De cd begint met twee nummers Piazzolla: Fracanapa en Concierto para quinteto, die verrassend fris en nieuw klinken vooral door de fraaie viool - en sopraanpartijen. Daarnaast El Silencio, geschreven door Hilga Mulder, de moeder van Tanya Schaap en gearrangeerd door Wim Warman. Een ontroerend mooi stuk, met veel emotie gespeeld door Tanya, terwijl accordeon en saxofoon geweldig tegenspel bieden. Een onwetende toehoorder zou dit nummer gemakkelijk kunnen toeschrijven aan Piazzolla. Dan Otonõ Portenõ van de meester zelf, waar het kwintet wederom een heel eigen uitvoering van weet te brengen. Pianiste Anna Elis de Jong is verantwoordelijk voor La Gran Entrada. Zij leeft zich in de eerste maten helemaal uit, dan volgt een stuwend Piazzolla-achtig ritme wat vloeiend overgaat in een soort polka, een jazz saxofoon solo, de "polka" weer en een gevoelige vioolsolo tot besluit. Een boeiend stuk muziek. Van Hermeto Pascoal volgt Montreux; Tanya Schaap en Ben van den Dungen vechten een muzikaal duel uit in dit heel jazzy uitgevoerde stuk. De laatste studio opname is de vrolijke milonga Escorregando van Ernesto Nazareth, uitstekend geschikt voor een salon ! Opnames van een live concert vorig jaar november in het Beauforthuis in Austerlitz leveren de volgende vijf nummers. Allereerst het gevoelige Tanti Anni Prima van Piazzolla, geweldig gespeeld door Tanya, een nummer dat identiek lijkt aan het Ave Maria dat Carel Kraayenhof op zijn Street tango cd vertolkt. Libertango volgt, kundig gespeeld zonder meer, maar niet echt iets toevoegend aan de vele al bestaande uitvoeringen. Oblivion daarentegen klinkt door het gebruik van de sopraansax in plaats van een obligate bandoneón weer wel heel bijzonder. Het laatste Piazzolla stuk Tristango vormt de opmaat tot een tweede versie van El Silencio. Deze hommage van het kwintet aan de moeder van Tanya Schaap vormt een stijlvolle afsluiting van de cd. Live zit er toch nog wat meer leven en emotie in dan bij de studio opname, ook de klanken van de accordeon passen wonderwel en doen het ontbreken van de accordeon vergeten..
Kortom, ik ben onder de indruk: een cd die staat als een huis. Bij het eerstvolgende concert van het Quinteto Tango Extremo sta ik voor het loket ! Cd recensie uit La Cadena (Tijdschrift voor Argentijnse tango-nov 2003) Recensent Cor Glorie
Contacteer ons.
|
|
