Tango muziek, artiesten groepen of bands, bemiddeling: Quinteto Tango Extremo.

Me door de Schipholfile heenwurmend kom ik hijgend aan in Het Oude raadhuis theater in Hoofddorp. Het Quinteto Tango Extremo en hun twee Argentijnse gastmusici tref ik dan nog in het restaurant aan tafel, want ik blijk me vergist te hebben in de tijd, ben een uur te vroeg! Ik herken meteen Tanya Schaap, de mevrouw met de lange benen van het affiche links naast me tegen de muur. Ze heeft niet alleen lange benen. Alle mannen lijken klein naast haar. Na een tijdje staat de gehele band op en kan de voorstelling beginnen.

Ik loop naar de kassa, haal mijn gereserveerde kaartje en loop de trap op richting zaal. Ik bekijk het kaartje en zie dat het om een heus concert gaat. Eigenlijk had ik me iets anders voorgesteld (waarschijnlijk door die lange benen van Tanya Schaap), meer iets in de trant van een muziek en dans spektakel. In mijn knalrode jurk en tangolaarsjes voel me ineens angstig rood afsteken tegen de toch wat oudere en in het grijs gehulde dames om mij heen. Ik vrees dat er weinig te dansen valt en zie dat de kleine zaal daar ook geen ruimte voor laat. Eenmaal binnen nestel ik mij in een van de lila stoelen op rij 1. Voor mij lijkt het podium reusachtig. Het staat vol muziekinstrumenten en muziekstandaards waar omheen rode en zwarte boa’s zijn gedrapeerd. Achter me zit een mevrouw die veel te luid spreekt, zo’n mevrouw die graag gehoord wil worden, maar die gelukkig stil wordt als Tanya opkomt.

Tanya komt niet op met een boa maar wel in een rood blousje, een zwarte stippeltjesrok en met haar viool in de aanslag. Ze wordt in eerste instantie alleen begeleid door de vier andere leden van het Quinteto en kondigt aan dat we gaan kijken en luisteren naar een try out, maar dat je daarbij niet moet denken aan zoiets als “Brigitte Kaandorp die maar wat in trainingspak staat uit te proberen.” Nee, deze try out blijkt uiterst serieus, hoewel… Tanya is zeker serieus zodra ze begint te spelen op haar viool. Ze kijkt dan ineens heel ernstig en zwaait wild met haar vioolstok. Na ongeveer drie mummers, waaronder het prachtig gespeelde Canción del salmón en El silencio: geschreven door Tanya’s moeder, voegen de Argentijnse musici zich bij het gezelschap en horen we la verdadera música del Río de la Plata. Over de Argentijnse gitarist Gustavo Mozzi komen we gedurende het concert te weten dat hij “Hoofddorp prefereert boven New York”, waar hij waarschijnlijk op bijna hetzelfde moment een grammy uitgereikt krijgt (later blijkt dat hij die grammy inderdaad heeft gehad). Zo wordt Hoofddorp dus the place to be en nadat Gustavo zelf ook nog wat woorden tot het publiek richt vertaalt Tanya er vrolijk op los; “Hij zegt dat hij mij leuk vindt en dat ie het jammer vindt dat ik al een vaste vriend heb.” Daar meent de hinderlijke mevrouw achter me zich mee te moeten bemoeien die toevallig ook nog Spaans spreekt en de vertaling luid en duidelijk van Tanya overneemt. Het leuke van Tanya is dan weer dat ze daar totaal niet mee zit en van het ene op het andere moment in alle ernst en sereniteit verder speelt, alsof er helemaal geen hinderlijke mevrouwen bestaan! Ze spelen nog een nummer van haar moeder: La chica Tanya en sluiten af met de Milonga literal die komt uit het gebied dat grenst aan Brazilië.

Na de voorstelling zie ik de musici opnieuw in het restaurant. Bij het weggaan zwaai ik nog even naar Tanya. Behalve dat ze leuk is en lange benen heeft, speelt ze werkelijk fantastisch evenals de andere musici van het Quinteto Tango Extremo en met de twee Argentijnen erbij nu dus even ook Septeto.

Tango wint Grammy

Voor het beste tango album krijgt Gustavo Mozzi waarschijnlijk een Grammy bij de Latin Grammy Awards die morgen worden uitgedeeld. Maar de Argentijnse gitarist en muziekproducent slaat de feestelijke prijsuitreiking in de Madison Square Garden in New York over. Zijn Colombiaanse collega Shakira en de Mexicaanse popgroep Maná zullen er wel zijn maar Mozzi speelt morgenavond liever in het Oude Raadhuis in Hoofddorp.

Tussen 2 en 16 november maken Mozzi en zijn landgenoot Facundo Guevara (percussie) samen met het Nederlandse muziekgezelschap Quinteto Tango Extremo een tour door Nederland en België. De groep van violiste Tanya Schaap, saxofonist Ben van den Dungen, Anna Elis de Jong (piano), Luc van Gestel (contrabas) en Hans van der Maas (accordeon) spelen een mix van zigeuner, jazz, Braziliaanse en klassieke muziek met de tango als uitgangspunt. Ze improviseren er zelfs bij. Vandaar dat ze het extreme tango noemen.

Tanya Schaap volgde de tango opleiding aan het Rotterdamse conservatorium. Ze is een gewone Noord-Hollandse met lange benen en naar eigen zeggen ,,niet snel ergens ondersteboven van´´. Maar inmiddels is ze behoorlijk tangomaf. En volgens haar is het ook voor Hollanders geen punt de muziek van de Rio de la Plata te spelen. ,,Als je maar speelt alsof je leven ervan afhangt. Uiteindelijk schuilt de Latino passie in elk mens. Je moet het alleen willen laten zien.´´

Mozzi heeft dit jaar samen met collega Gustavo Santaolalla een dubbel CD geproduceerd die Café de los Maestros heet. Het is de Argentijnse variant van de Cubaanse Buena Vista Social Club opnames. Op Café de los Maestros spelen hoogbejaarde Argentijnse tangomuzikanten. De plaat gooit morgen hoge ogen bij de grammy´s.

Mozzi en zijn collega´s zijn ook te zien in Den Haag, Bergen NH, Hoorn, Beusichem, Brussel, Rotterdam en Austerlitz

Muziek uit Argentinië heeft in Nederland een impuls gekregen sinds het huwelijk van kroonprins Willem-Alexander en prinses Máxima. De lyrische opzwepende bandoneon, gepassioneerd bespeeld door de Nederlandse musicus Carel Kraayenhof, bracht niet alleen Máxima in vervoering, maar ook talrijke anderen.
De tango heeft sindsdien vleugels gekregen en lijkt ook een platform te zijn geworden voor nieuwe, minder traditionele uitingsvormen van de tango. Neem nu de vertolkingen door het eveneens Nederlandse muziekgezelschap Quinteto Tango Extremo. Alleen de keuze van de naam al. Die is tamelijk eh. extreem!
       "Nee, die naam is geen toeval", lacht violiste Tanya Schaap en ze legt uit: "Ons repertoire is opgebouwd uit verschillende muziekstijlen en de bezetting is ook niet authentiek tango. De viool en de sopraansaxofoon vullen elkaar geweldig aan. Dit in combinatie met de scherpte van de accordeon en de stevige ondersteuning van de piano en contrabas. Het zorgt voor meeslepende muziek, waarin elk instrument tot zijn recht komt."
En, vervolgt Tanya, die Carel Kraayenhof tot een van haar docenten aan het conservatorium mag rekenen: "Aangezien de leden van het Quinteto Tango Extremo uit verschillende stijlen van de muziek afkomstig zijn, heeft zich dat ook gereflecteerd in het repertoire. Duidelijk zijn de klassieke, Braziliaanse, zigeuner- en jazzelementen in de muziek terug te horen, maar altijd is de tango het uitgangspunt, vandaar Tango Extremo."

Gastrol
        Het begon allemaal als een experiment en het bleek samen ontzettend goed te klinken, zegt saxofonist Ben van der Dungen, die de jazzlijnen in de muziek voor zijn rekening neemt. Zo zelfs dat inmiddels twee cd's van Quinteto Tango Extremo zijn verschenen bij Munich Records: 'El Silencio' met veel werk van Astor Piazzolla, maar ook eigen composities. En 'Una Cosa Diferente', waarop de Italiaanse tangopianist Francesco Venerucci een sterke gastrol

De excellente bezetting van het Quinteto Tango Extremo heeft met de uitvoering van El silencio weer voor ontroering gezorgd onder de luisteraars van het concert op 13 februari. Het prachtige stuk is een compositie van Hilga, moeder van Tanya Schaap. Ben van den Dungen die bekend is met zijn bebop geluid, rock, funk, jazz en in de latin jazzformatie Nueva Manteca speelde hier zo subtiel op de sopraansaxofoon, zodat je bij dit stuk niet anders doet dan alleen luisteren en stil te zijn. Het Q T E speelde naast de composities die Piazzola in de 60'er jaren zelf in jazzclubs speelde van hem ook de vier jaargetijden. Verder ook eigen werk, arrangementen en stukken van Annelies de Jong, Braziliaanse tango, van het begin tot einde boeiend en ontroerend. De vijf musici die zo goed op elkaar ingespeeld zijn verdienen niet alleen een volle Regentenkamer maar ook een volle Philipszaal.
september 2003 - Mia Kesber

Cd recensie uit La Cadena (Tijdschrift voor Argentijnse tango) Recensent Cor Glorie

Alweer een nieuw tango orkest met alweer een cd vol composities van Astor Piazzolla, ben je geneigd te denken bij het zien van de overigens schitterend uitgevoerde cover van de cd El Silencio van het Quinteto Tango Extremo.
Maar mijn aanvankelijke scepsis verdween al snel na het beluisteren van de eerste nummers van deze formatie rond violiste Tanya Schaap. Na ongeveer twee jaar geleden als duo te zijn begonnen, heeft zij sinds een jaar een aantal gerenommeerde musici rond zich verzameld en het orkest tot een kwintet uitgebreid. De qua instrumentatie voor een tango kwintet "eigenwijze" bezetting bestaat uit eerder genoemde Tanya Schaap op viool, Ben van den Dungen op sopraansaxofoon, Hans van der Maas op accordeon, Anna Elis de Jong op piano en Luc van Gestel, oud bassist van Sexteto Canyengue op contrabas. De accordeon kan zich wat klankkleur betreft niet meten met de mogelijkheden van een bandoneón, maar voegt zich toch harmonieus tussen de andere instrumenten van het ensemble. Te meer omdat de meeste melodielijnen en solo's door de viool en sopraansax worden gespeeld.

De cd begint met twee nummers Piazzolla: Fracanapa en Concierto para quinteto, die verrassend fris en nieuw klinken vooral door de fraaie viool - en sopraanpartijen. Daarnaast El Silencio, geschreven door Hilga Mulder, de moeder van Tanya Schaap en gearrangeerd door Wim Warman. Een ontroerend mooi stuk, met veel emotie gespeeld door Tanya, terwijl accordeon en saxofoon geweldig tegenspel bieden. Een onwetende toehoorder zou dit nummer gemakkelijk kunnen toeschrijven aan Piazzolla. Dan Otonõ Portenõ van de meester zelf, waar het kwintet wederom een heel eigen uitvoering van weet te brengen. Pianiste Anna Elis de Jong is verantwoordelijk voor La Gran Entrada. Zij leeft zich in de eerste maten helemaal uit, dan volgt een stuwend Piazzolla-achtig ritme wat vloeiend overgaat in een soort polka, een jazz saxofoon solo, de "polka" weer en een gevoelige vioolsolo tot besluit. Een boeiend stuk muziek. Van Hermeto Pascoal volgt Montreux; Tanya Schaap en Ben van den Dungen vechten een muzikaal duel uit in dit heel jazzy uitgevoerde stuk. De laatste studio opname is de vrolijke milonga Escorregando van Ernesto Nazareth, uitstekend geschikt voor een salon ! Opnames van een live concert vorig jaar november in het Beauforthuis in Austerlitz leveren de volgende vijf nummers. Allereerst het gevoelige Tanti Anni Prima van Piazzolla, geweldig gespeeld door Tanya, een nummer dat identiek lijkt aan het Ave Maria dat Carel Kraayenhof op zijn Street tango cd vertolkt. Libertango volgt, kundig gespeeld zonder meer, maar niet echt iets toevoegend aan de vele al bestaande uitvoeringen. Oblivion daarentegen klinkt door het gebruik van de sopraansax in plaats van een obligate bandoneón weer wel heel bijzonder. Het laatste Piazzolla stuk Tristango vormt de opmaat tot een tweede versie van El Silencio. Deze hommage van het kwintet aan de moeder van Tanya Schaap vormt een stijlvolle afsluiting van de cd. Live zit er toch nog wat meer leven en emotie in dan bij de studio opname, ook de klanken van de accordeon passen wonderwel en doen het ontbreken van de accordeon vergeten..

Kortom, ik ben onder de indruk: een cd die staat als een huis. Bij het eerstvolgende concert van het Quinteto Tango Extremo sta ik voor het loket ! Cd recensie uit La Cadena (Tijdschrift voor Argentijnse tango-nov 2003) Recensent Cor Glorie